Constantijn leende geld van zijn ouders “Tijdens het kerstdiner barstte de bom”

Familieruzie om lening
jongeman, verdrietig, onrust, probleem,
door Michel Groenveld
gepubliceerd:
laatst gewijzigd:
1856 keer bekeken

Geld lenen van je ouders. Het lijkt vaak de beste keuze: geen torenhoge rente en strenge voorwaarden. Toch kan het misgaan. Constantijn (35) vertelt over zijn ervaring.


Constantijn is 30 jaar als hij besluit zijn eigen internetbureau op te zetten. Hij vertelt: “Ik had een leuke baan als webdesigner bij een heel groot internetbureau. Maar het idee om mijn eigen bedrijfje te starten borrelde al sinds mijn studie. Dat heb ik nooit echt los kunnen laten.”

Goed laten adviseren

“Ik heb wel getwijfeld,” vertelt Constantijn. “Er komt veel bij kijken. Daarom heb ik me goed laten informeren door een ondernemersadviseur. Ik wilde het goed aanpakken. Ik heb er ook veel over gepraat met mijn ouders. Na veel wikken en wegen besloot ik om de stap te nemen.”

Na veel wikken en wegen besloot ik de stap te zetten

Meer geld nodig

Constantijn vindt al snel een mooie werkruimte in een bedrijfsverzamelgebouw in Utrecht. Hij legt uit: “Natuurlijk had ik óók computers, dure software en allerlei kantoorspullen nodig. Mijn startkapitaal viel hoger uit dan gedacht. Als ik wilde doorpakken had ik meer geld nodig.”

Lenen bij de bank?

Hij vervolgt: “Ik baalde echt van deze tegenslag. Ik ging bij de bank langs voor een lening. Dat was niets. Ik zou dan jarenlang afbetalen. Maar ik wist helemaal niet of de zaken wel goed zouden gaan lopen. Ik vond het risico te groot.”

Ongedwongen lenen

“Uiteindelijk besloten mijn ouders dat ik een deel van hun spaargeld mocht gebruiken. We spraken af dat ik het geld later in termijnen zou terugbetalen. Ik leende iets meer dan 4000 euro. Dat was genoeg om alles van te betalen. Ik vond het wel een prettig idee, zo’n ongedwongen lening. En zij ook.”

Ik leende iets meer dan 4000 euro

Nog eens 4000 euro

Vol goede moed gaat Constantijn van start met zijn internetbureau: “In het begin wilde het niet erg vlotten. Ik was veel meer tijd kwijt aan afspraken maken met klanten dan gedacht. Daardoor verdiende ik minder dan verwacht.  Ook kreeg ik tot twee keer toe te maken met een klant die niet betaalde. Om toch rond te komen leende ik nog eens 4000 euro van mijn ouders.”

Extra personeel

Constantijn: “Daarna begon het te lopen. Na twee jaar kon ik zelfs een programmeur in dienst nemen waarmee ik goed bevriend was. Voor die tijd besteedde ik dit altijd uit.” En de lening? Die raakt steeds verder op de achtergrond: “Ik werkte keihard en aan dat afbetalen dacht ik niet echt. Mijn ouders begonnen er trouwens ook niet over. Ik kocht de halve Apple Store leeg van het geld dat ik verdiende.”

Verontwaardigde zussen

Dan besluit Constantijn een reis te maken naar Azië. Het valt hem op dat zijn twee zussen niet erg blij zijn: “Ik heb altijd een goede band met ze gehad. Ik snapte de kille reactie niet. Toen ik terugkwam met wat cadeautjes reageerden ze zelfs geïrriteerd. Ze vertelden dat ze het belachelijk vonden dat ik doodleuk op vakantie ging van het zuurverdiende spaargeld van onze ouders.”

Enorme ruzie

Er komen meer verwijten: “Ik zou een luxeleventje leiden en geen rekening houden met onze ouders. Maar ik vond dat ik het recht had om op vakantie te gaan. Ik werkte er hard voor. Bovendien maakten mijn ouders er geen probleem van. Daar hadden mijn zussen geen boodschap aan. De ruzie liep hoog op."

Daarna gaat het alleen maar slechter.

In de schuldsanering

Daarna gaat het alleen maar slechter. Hij vertelt: “Ik zag mijn zussen alleen nog op verjaardagen. Als ik ze belde namen ze niet op. Of hij ging een paar keer over en dan drukten ze me weg. Ook op de zaak ging het steeds moeizamer. In 2008 begon de crisis. Tot het eind van dat jaar ging het nog wel, maar begin 2009 stortte alles in. Een belangrijke opdrachtgever viel weg en ik liep veel inkomsten mis. Ik kon mijn programmeur niet meer betalen. Hij ging weer freelancen. Ik kon de huur niet meer opbrengen en kon zelfs mijn eigen salaris niet meer uitkeren.  De schulden liepen op. Ik ging failliet.”

Boos sms’je

“Ik voelde me ontzettend rot. Mijn droom viel in duigen. Ik legde aan mijn ouders uit dat ze het geld terugkregen zodra ik de boel weer op de rit had. Ze begrepen het wel. Kort daarna kreeg ik een boos sms’je van mijn zus. Er stond dat nu ik failliet was, ik het wel helemaal nooit meer zou afbetalen. Dat deed echt pijn.”

Helemaal mis

Dan wordt het kerst. Constantijn: “Ik merkte dat mijn ouders het prettig vonden om met het hele gezin samen te zijn. Ik was inmiddels weer in loondienst en had voor iedereen kerstcadeautjes meegebracht. Dat leidde tot een verhitte discussie met mijn oudste zus. Toen mijn andere zus haar ook nog eens bijviel, barstte de bom pas echt.”

Nog liever bij de bank lenen

“Sindsdien heb ik mijn zussen niet meer gesproken. Alleen maar door dat stomme geld. Als ik dit had geweten, had ik liever geld bij de bank geleend. Allebei mijn zussen zijn boos op me. En ik heb niet eens een eigen zaak meer.”

Eindelijk afbetalen

“Sinds een klein halfjaar ben ik aan het afbetalen. Met mijn ouders heb ik de afspraak dat ik maandelijks 100 euro overmaak. Zonder rente. Daar ben ik ze erg dankbaar om. Nu kan ik het allemaal net opbrengen.”

* dit artikel is gebaseerd op een interview met Constantijn. De naam Constantijn is om privacyredenen verzonnen.


Constantijn leende zo’n 8000 euro bij zijn ouders voor zijn eigen bedrijf. Afbetalen raakte op de achtergrond, waardoor hij ruzie kreeg met zijn zussen.